ಕರ್ನಾಟಕದ ಸರ್ಕಾರಿ ಪದವಿ ಪೂರ್ವ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಅತಿಥಿ ಉಪನ್ಯಾಸಕರು ಕಳೆದ ಐದು ತಿಂಗಳುಗಳಿಂದ ಸಂಭಾವನೆ ಸಿಗದೆ ತೀವ್ರ ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದ್ದಾರೆ. ಖಾಯಂ ಉಪನ್ಯಾಸಕರಷ್ಟೇ ಕರ್ತವ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸಿದರೂ ಕೇವಲ 14 ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿ ಗೌರವಧನ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿದ್ದು, ಅದನ್ನೂ ಸಕಾಲದಲ್ಲಿ ನೀಡದೆ ಅಲೆದಾಡಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಬಾಕಿ ಇರುವ ಸಂಭಾವನೆಯನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಿಸಬೇಕು .

ಸರ್ಕಾರಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ದುಡಿಯುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಉದ್ಯೋಗಿಗೂ ಸಕಾಲದಲ್ಲಿ ವೇತನ ಪಾವತಿಸುವುದು ಸರ್ಕಾರದ ಮೂಲಭೂತ ಜವಾಬ್ದಾರಿ. ಆದರೆ, ಸರ್ಕಾರಿ ಪದವಿ ಪೂರ್ವ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಅತಿಥಿ ಉಪನ್ಯಾಸಕರಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಾವಿರಾರು ಶಿಕ್ಷಕರ ಬದುಕು ಇಂದು ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿರುವುದು ಆತಂಕಕಾರಿ ಬೆಳವಣಿಗೆ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಭವಿಷ್ಯ ರೂಪಿಸುವ ಹೊಣೆ ಹೊತ್ತಿರುವ ಉಪನ್ಯಾಸಕರೇ ತಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಕಣ್ಣೀರಿನಲ್ಲಿ ಹುಡುಕುವಂತಾಗಿರುವುದು ಯಾವ ನ್ಯಾಯ?

ಖಾಯಂ ಉಪನ್ಯಾಸಕರಿಗೆ ವೇತನ, ಭತ್ಯೆ, ರಜೆ ಸೇರಿದಂತೆ ವಿವಿಧ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗ ಭದ್ರತೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಅದೇ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಪಾಠ ಮಾಡುವ ಅತಿಥಿ ಉಪನ್ಯಾಸಕರು ತಿಂಗಳಿಗೆ ಕೇವಲ 14 ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿ ಸಂಭಾವನೆಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ ಬದುಕು ಸಾಗಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಇಷ್ಟಾದರೂ, ಕಳೆದ ಐದು ತಿಂಗಳಿಂದ ಸಂಭಾವನೆ ಪಾವತಿಯಾಗದಿರುವುದು ಅವರ ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಕಷ್ಟವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ತೀವ್ರಗೊಳಿಸಿದೆ. ದುಡಿದ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ ಹಣವನ್ನೂ ಸಕಾಲದಲ್ಲಿ ನೀಡದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಯಾರ ಹಿತವನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಮೂಡುತ್ತದೆ.

ಅತಿಥಿ ಉಪನ್ಯಾಸಕರ ಕೆಲಸ ಕೇವಲ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಠ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ಖಾಯಂ ಉಪನ್ಯಾಸಕರಂತೆಯೇ ಬೋಧನಾ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಅವರು, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಹಾಜರಾತಿಯನ್ನು ಆಪ್‌ನಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸುವುದು, ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವುದು, ಪರೀಕ್ಷಾ ಕರ್ತವ್ಯ, ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಸೇರಿದಂತೆ ಕಾಲೇಜಿನ ವಿವಿಧ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಸಿಇಟಿ, ನೀಟ್ ಮತ್ತು ಜೆಇಇ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಿಗೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲು ಹೆಚ್ಚುವರಿ ತರಗತಿಗಳನ್ನೂ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ.

ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಪ್ರಗತಿಗೆ ತಮ್ಮ ಸಮಯ ಮತ್ತು ಶ್ರಮವನ್ನು ಮೀಸಲಿಡುವ ಈ ಉಪನ್ಯಾಸಕರು, ತಿಂಗಳಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಿಗಬೇಕಾದ ಅಲ್ಪ ಸಂಭಾವನೆಗಾಗಿ ಕಾಯುವಂತಾಗಿದೆ. ಮನೆ ಬಾಡಿಗೆ, ಸಾಲದ ಕಂತು, ವಿದ್ಯುತ್ ಬಿಲ್, ಮಕ್ಕಳ ಶಿಕ್ಷಣ, ವೈದ್ಯಕೀಯ ವೆಚ್ಚ ಮತ್ತು ದಿನನಿತ್ಯದ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಹಣ ಬೇಕೇಬೇಕು. ಆದರೆ, ಐದು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ಸಂಭಾವನೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಈ ಎಲ್ಲ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ಅವರು ಹೇಗೆ ನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕು?

ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಸಂಭಾವನೆಯನ್ನೇ ನಂಬಿ ಬದುಕುವ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಐದು ತಿಂಗಳ ಆದಾಯವಿಲ್ಲದಿರುವುದು ಸಣ್ಣ ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲ. ಸಾಲ ಮಾಡಿ ಬದುಕು ಸಾಗಿಸುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಎದುರಾದಾಗ, ಈಗಾಗಲೇ ಪಡೆದ ಸಾಲವನ್ನು ಮರುಪಾವತಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೆ ಮತ್ತೆ ಸಾಲ ನೀಡುವವರು ಯಾರು? ಪ್ರತಿತಿಂಗಳೂ ಹೊಸ ಸಾಲದಾತರನ್ನು ಹುಡುಕಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು ಶಿಕ್ಷಕರ ಘನತೆಗೆ ಧಕ್ಕೆ ತರುವುದಲ್ಲವೇ?

ಶಿಕ್ಷಣ ಸೇವೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಆರ್ಥಿಕ ಶೋಷಣೆ ಬೇಡ

ಸರ್ಕಾರ ಶಿಕ್ಷಣದ ಗುಣಮಟ್ಟ ಸುಧಾರಿಸಬೇಕು, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಫಲಿತಾಂಶ ಉತ್ತಮಗೊಳಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಿಗೆ ಅವರನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು ಎಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದು ಸಹಜ. ಆದರೆ, ಆ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಈಡೇರಿಸಲು ಶ್ರಮಿಸುವ ಉಪನ್ಯಾಸಕರಿಗೆ ಕನಿಷ್ಠ ಆರ್ಥಿಕ ಭದ್ರತೆಯನ್ನೂ ಒದಗಿಸದಿದ್ದರೆ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಗುಣಮಟ್ಟ ಹೇಗೆ ಸುಧಾರಿಸಬಹುದು?

ಖಾಯಂ ಉಪನ್ಯಾಸಕರು ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿಗೆ ಸಮೀಪದ ವೇತನ ಪಡೆಯುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದಾಗ, ಅತಿಥಿ ಉಪನ್ಯಾಸಕರಿಗೆ ದೊರೆಯುವ 14 ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿ ಸಂಭಾವನೆ ಅತ್ಯಲ್ಪವಾಗಿದೆ. ಖಾಯಂ ಮತ್ತು ಅತಿಥಿ ಉಪನ್ಯಾಸಕರ ನೇಮಕಾತಿ ನಿಯಮಗಳು, ಸೇವಾ ಷರತ್ತುಗಳು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುವ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅತಿಥಿ ಉಪನ್ಯಾಸಕರ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಸರ್ಕಾರ ವೆಚ್ಚ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಅತಿಥಿ ಉಪನ್ಯಾಸಕರ ಸೇವೆಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಕೇವಲ ಕಡಿಮೆ ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಕೆಲಸ ಪಡೆಯುವ ಸಾಧನವಾಗಬಾರದು. ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಾನವ ಸಂಪನ್ಮೂಲದ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಹಣದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ. ಕಡಿಮೆ ಸಂಭಾವನೆಗೆ ದುಡಿಯುವವರಿಗೂ ಗೌರವಯುತ ಬದುಕು ನಡೆಸುವ ಹಕ್ಕಿದೆ.

ಸರ್ಕಾರದ ಮೌನಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ ಯಾರು?

ಐದು ತಿಂಗಳಿನಿಂದ ಸಂಭಾವನೆ ಪಾವತಿಯಾಗಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಹಣಕಾಸಿನ ವಿಳಂಬದ ವಿಚಾರವಲ್ಲ. ಇದು ಶಿಕ್ಷಕರ ಕುಟುಂಬಗಳ ಜೀವನೋಪಾಯ, ಮಾನಸಿಕ ನೆಮ್ಮದಿ ಮತ್ತು ವೃತ್ತಿಪರ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಗಂಭೀರ ಸಮಸ್ಯೆ. ಸಂಭಾವನೆ ಪಾವತಿಗೆ ವಿಳಂಬವಾಗಲು ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಕಾರಣಗಳಿರಬಹುದು; ಅನುದಾನ ಬಿಡುಗಡೆ ಅಥವಾ ಇಲಾಖೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ತೊಂದರೆಗಳಿರಬಹುದು. ಆದರೆ, ಇಂತಹ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು ದುಡಿಯುವವರನ್ನು ಅನಿರ್ದಿಷ್ಟಾವಧಿಯವರೆಗೆ ಕಾಯಿಸುವುದು ಸಮರ್ಥನೀಯವಲ್ಲ.

ಸರ್ಕಾರದ ವಿವಿಧ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ಹಣ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿರುವಾಗ, ಸರ್ಕಾರಿ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಉಪನ್ಯಾಸಕರ ಸಂಭಾವನೆ ಪಾವತಿಗೆ ಏಕೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ? ಬಾಕಿ ಸಂಭಾವನೆ ಯಾವಾಗ ಪಾವತಿಯಾಗಲಿದೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಲು ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಇಲಾಖೆಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೇ? ಶಿಕ್ಷಕರು ತಮ್ಮ ಹಕ್ಕಿನ ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ಪದೇಪದೇ ಮನವಿ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಸಾಲದ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ, ಅಸಹಾಯಕತೆಯಿಂದ ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿರುವುದು ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವೈಫಲ್ಯವಲ್ಲವೇ?

ಸರ್ಕಾರ ಜನಪರ ಆಡಳಿತದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವಾಗ, ತನ್ನ ಅಧೀನದಲ್ಲೇ ದುಡಿಯುವ ಅತಿಥಿ ಉಪನ್ಯಾಸಕರ ನೋವಿಗೂ ಸ್ಪಂದಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಸಮಾನತೆಯ ತತ್ವಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವ ಸರ್ಕಾರವೇ ತನ್ನ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿರುವವರನ್ನು ಸಂಭಾವನೆಗಾಗಿ ಕಾಯಿಸುವುದು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆಯನ್ನು ಕುಂದಿಸುತ್ತದೆ.

ಸಂಭಾವನೆ ಹೆಚ್ಚಳದ ಜೊತೆಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ಭದ್ರತೆಯೂ ಅಗತ್ಯ

ಸರಕಾರಿ ಪದವಿ ಪೂರ್ವ ಕಾಲೇಜು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಸಮಿತಿಯ ಕಾರ್ಯಾಧ್ಯಕ್ಷ ಹಾಗೂ ಶಿಕ್ಷಣ ಪ್ರೇಮಿ ಅಜೀಜ್ ಬಸ್ತಿಕ್ಕಾರ್ ಅವರು ಅತಿಥಿ ಉಪನ್ಯಾಸಕರಿಗೆ ಸಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಂಭಾವನೆ ಪಾವತಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಪ್ರಸ್ತುತ ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಮೊತ್ತವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಆಗ್ರಹಿಸಿರುವುದು ಗಮನಾರ್ಹ. ಹಿಂದೆ ಮಾಸಿಕ 12 ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿ ಇದ್ದ ಸಂಭಾವನೆಯನ್ನು 14 ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದಾದರೂ, ಇಂದಿನ ಜೀವನ ವೆಚ್ಚದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಮೊತ್ತ ಸಾಕಾಗುತ್ತದೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು.

ದಿನನಿತ್ಯದ ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳ ಬೆಲೆ, ಮನೆ ಬಾಡಿಗೆ, ಮಕ್ಕಳ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ವೈದ್ಯಕೀಯ ವೆಚ್ಚ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ 14 ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿಗಳಲ್ಲಿ ಕುಟುಂಬ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮಾಡುವುದು ಸುಲಭದ ಮಾತಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಸಂಭಾವನೆ ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಅದರ ಪಾವತಿಗೆ ನಿಗದಿತ ವೇಳಾಪಟ್ಟಿ ರೂಪಿಸುವುದು, ಬಾಕಿ ಹಣವನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಅತಿಥಿ ಉಪನ್ಯಾಸಕರ ಸೇವಾ ಷರತ್ತುಗಳನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಸರ್ಕಾರವು ಅತಿಥಿ ಉಪನ್ಯಾಸಕರ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಬಗೆಹರಿಸುವುದರಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲದೆ, ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಪರಿಹಾರದತ್ತ ಗಮನಹರಿಸಬೇಕು. ಅರ್ಹತೆ, ಸೇವಾನುಭವ ಮತ್ತು ನೇಮಕಾತಿ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ, ಸಾಧ್ಯವಾದಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ತ ಉದ್ಯೋಗ ಭದ್ರತೆ ಒದಗಿಸುವ ನೀತಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸಬೇಕು.

ಶಿಕ್ಷಕರ ಬದುಕು ಉಳಿದರೆ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ

ಶಿಕ್ಷಕರು ಕೇವಲ ಪಾಠ ಮಾಡುವ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳಲ್ಲ; ಅವರು ಸಮಾಜದ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ರೂಪಿಸುವವರು. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನ, ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಬದುಕಿನ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಹೊಣೆ ಅವರ ಮೇಲಿದೆ. ಅಂತಹ ಶಿಕ್ಷಕರೇ ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದ ಮೂಲಭೂತ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಪರದಾಡುವಂತಾದರೆ, ಅವರ ವೃತ್ತಿಪರ ನೆಮ್ಮದಿ ಮತ್ತು ಬೋಧನಾ ಕಾರ್ಯದ ಮೇಲೂ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ.

ಅತಿಥಿ ಉಪನ್ಯಾಸಕರು ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕೆಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವ ಸರ್ಕಾರ, ಅವರಿಗೆ ನೀಡಬೇಕಾದ ಸಂಭಾವನೆಯನ್ನು ಪಾವತಿಸುವಲ್ಲಿಯೂ ಅದೇ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಬೇಕು. ದುಡಿದವರಿಗೆ ಅವರ ಸಂಭಾವನೆ ನೀಡುವುದು ಸರ್ಕಾರದ ಉಪಕಾರವಲ್ಲ; ಅದು ಅದರ ಜವಾಬ್ದಾರಿ.

ಆದ್ದರಿಂದ, ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ ತಕ್ಷಣ ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಬಾಕಿ ಇರುವ ಐದು ತಿಂಗಳ ಸಂಭಾವನೆಯನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಭಾವನೆ ವಿಳಂಬವಾಗದಂತೆ ಖಚಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ರೂಪಿಸಬೇಕು. ಪ್ರಸ್ತುತ ಸಂಭಾವನೆಯನ್ನು ಕಾಲೋಚಿತವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿಸಿ, ಅತಿಥಿ ಉಪನ್ಯಾಸಕರ ಸೇವೆಗೆ ತಕ್ಕ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಭದ್ರತೆ ಒದಗಿಸಬೇಕು.

ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಭವಿಷ್ಯ ರೂಪಿಸುವ ಉಪನ್ಯಾಸಕರ ಬದುಕೇ ಅತಂತ್ರವಾಗಿದ್ದರೆ, ಗುಣಮಟ್ಟದ ಶಿಕ್ಷಣದ ಕನಸು ನನಸಾಗುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ಸರ್ಕಾರ ಮೊದಲು ತನ್ನ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲಿ. ಅತಿಥಿ ಉಪನ್ಯಾಸಕರು ದಯೆ ಕೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ; ಅವರು ದುಡಿದ ಸಂಭಾವನೆ, ಗೌರವಯುತ ಬದುಕು ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಯುತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಧ್ವನಿಗೆ ಸರ್ಕಾರ ಇನ್ನಾದರೂ ಸ್ಪಂದಿಸಲಿ.